Ferrari Mythos

Galeria

Foto by Pininfarina / Internet

Ferrari Mythos na forum

Dane techniczne i osiągi

SILNIK i NAPĘD
Rocznik	1989
Typ	koncept
Cena	?
Silnik	płaski, 12 cyl.
Położenie	centralne
Pojemność	4942 cm3
Moc	390 KM
Moment obr.	490 Nm
Napęd	tył
Skrzynia biegów	manual, 5st.
WYMIARY
Masa	1250 kg
Długość	4305 mm
Szerokość	2100 mm
Wysokość	1064 mm
Rozstaw osi	2550 mm
R. kół p/t	1519/1727 mm
Opony przód	?
Opony tył	?
Zb. paliwa	? l
OSIĄGI
0-100 km/h	5.8 s
0-200 km/h	? s
0-300 km/h	? s
V-max	290 km/h
Śr. spalanie	? l/100km

Zobacz także:

Lamborghini Miura

Miura. Samochód legenda. Jego ponadczasowa sylwetka do dnia dzisiejszego pozostaje obiektem westchnień i pożądania a sam pojazd jest absolutną klasyką supercarów jakie kiedykolwiek stworzyła ludzka ręka (choć kto wie jakie stworzenia przykładały swe kończyny do stworzenia tego klasyka). W roku 2006 legendzie oddano hołd, prezentując koncepcyjne coupe o tej samej nazwie, które ku rozczarowaniu wszystkim zainteresowanych nie było nigdy przeznaczone do produkcji seryjnej. czytaj całość
Novitec Edizione 747

Wspólna historia niemieckiego Novitec Rosso i modeli Ferrari serii 430 to ciąg nasycony kreacjami, z którymi mógł konkurować rzadko który tuner, a z którymi jako całością nie mogło się równać właściwie nic innego. Zaczęło się oczywiście niewinnie od zwykłego F430 - utuczający coupe body kit, nowe zawieszenie, układ hamulcowy oraz niewielkie podniesienie mocy. Wkrótce potem stopień spoufalenia z F430 wszedł na wyższy poziom: podwójne doładowanie (nawet 655 KM), spektakularne pakiety nadwoziowe (F430 TuNero) i jeszcze więcej poprawek "pod spodem". Wielki romans zakończył się wraz z końcem produkcji serii 430, a na pożegnanie przygotowano blisko 750-konne Edizione 747. czytaj całość
Opel Astra Coupe

W swojej historii niemiecki Opel miał nie jeden sportowy model, który zyskał status kultowego. Aby daleko nie szukać przytoczyć moża choćby Mantę czy nieco nowszą Calibrę. Kontynuacji zbudowanej przez te modele tradycji w okolicach 1997 roku dopartywano się w Vectrze Coupe, która jednak nigdy nie powstała. Opel wypuścił za to coś nieco mniejszego, ale chyba równie interesującego - Astrę Coupe.czytaj całość

Pod koniec lat osiemdziesiątych XX wieku styliści Pininfariny zatęsknili za czasami datowanymi na jakieś 20-30 lat wstecz, kiedy to kształty rysowane przez ich poprzedników wprawiały w zachwyt cały świat a samochody je noszące były obiektami licznych westchnień i najśmielszym marzeń, które łączyło wspólne nazwisko - Ferrari. Tęsknotę taką najlepiej zaspokoić własną interpretacją wspomnień z przeszłości, co niezwłocznie uczyniono.

Ferrari, z którym wyszli wówczas specjaliści włoskiego studia w niczym jednak nie przypominało modelów historycznych, trudno było je nawet porównać do któregokolwiek mu współczesnego auta koncernu z Maranello. Narysowany ostrymi liniami Mythos zrywając z tradycjami miał z niektórymi pojazdami Ferrari wspólną jedynie koncepcję dwuosobowego roadstera.

Futurystyczny projekt został po raz pierwszy zaprezentowany na salonie samochodowym w Tokio w 1989 roku, gdzie zdobył wyróżnienie Golden Marker Trophy w kategorii Car Styling. Rok później koncept otrzymał w pełni zasłużenie statuetkę Car Design Award.

Cały ciężar masywnej sylwetki roadstera złożono na wysoko pociągniętym tyle, który sprawiał wrażenie ociężałego nie tylko z profilu. Ze ściany blachy na zadzie (pas oświetlenia wkomponowano tak, że zlewał się z nią w całość) wystawały cztery chromowane końcówki wydechu, nad którymi zawieszono firmowego Cavallino Rampante. Ponad wszystkim górował potężny spoiler podnoszony na centralnym ramieniu. Linię oszczędnej w rozmiarach przedniej szyby i maski narysowano jednym pociągnięciem a tuż za drzwiami i pod przednimi reflektorami wycięto potężne wloty powietrza. Największe wrażenie auto sprawia w najtrudniejszym do osiągnięcia widoku - z góry. Dość wąski przód sukcesywnie rozrzerza się ku tyłkowi, gdzie Mythos osiąga aż 2,1 metra szerokości. Z żadnej z tych stron Mythos nie zdradza jednego - swojego wieku.

Pod surowym, ale efektownym ubraniem skryto podwozie i zespół napędowy ze słynnej Testarossy (w oryginalnej formie produkowanej w latach 1984-1992 a do 1996 po gruntownych modyfikacjach jako 512). Przy tylnej, napędzanej osi posadzono prawie pięciolitrowy, dwunastocylindrowy, płaski silnik o mocy 390 KM z płaskim wałem korbowym (wszystkie wykorbienia w jednej płaszczyźnie). Jeszcze w tym samym, 1989, roku w seryjnej Testarossie jednostka ta dostała katalizator zabierający 10 KM. W obu pojazdach silnik współpracował z ręczną skrzynią biegów o pięciu przełożeniach. W Mythosie miałoby to wystarczyć na rozpędzenie się do setki w około sześć sekund (różne źródła podają od 5,8 do 6,2 sekund) i teoretyczną prędkość maksymalną rzędu 290 km/h (niektóre źródła podają, że rzeczywista prędkość sięgała tylko 255 km/h).

Mythos nie był nigdy przeznaczony do produkcji seryjnej. Nie stanęło to jednak na przeszkodzie Sułtanowi Brunei, dla którego na specjalne zamówienie i za odpowiednią sumę zbudowano dwa w pełni sprawne egzemplarze, w tym jeden niebieski (niektóre źródła mówią też o tylko jednym "na chodzie", inne mówią też, że Sułtan otrzymał aż 3 sztuki). Oryginalny koncept spoczywa w centrum Pininfariny we włoskim Cambiano pokazując się okazyjnie także w innych miejscach (na przykład w Gallerii Ferrari).

Tekst: Przemysław Rosołowski.

[Ostatnia aktualizacja: 22.05.2008]

‹‹‹ poprzednie auto | spis | następne auto ›››

Ferrari Mythos

Galeria

Dane techniczne i osiągi

Zobacz także:

Lamborghini Miura

Novitec Edizione 747

Opel Astra Coupe