Foto by Holden

Rocznik	1969
Typ	rozwojowy koncept
Cena	?
SILNIK i NAPĘD
Silnik	V8
Położenie	centralne
Pojemność	4146 cm3
Moc	284 KM
Moment obr.	? Nm
Napęd	tył
Skrzynia biegów	manual, 4 st.
WYMIARY
Masa	? kg
Długość	4110 mm
Szerokość	1803 mm
Wysokość	996 mm
Rozstaw osi	2438 mm
R. kół p/t	? mm
Opony przód	15''
Opony tył	15''
Zb. paliwa	? l
OSIĄGI
0-100 km/h	? s
0-200 km/h	? s
0-300 km/h	? s
V-max	? km/h
Śr. spalanie	? l/100km

---

Przełom lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych przyniósł prawdziwy wysyp koncepcyjnych aut o klinowatym kształcie a prym w tej kategorii wiodły przede wszystkim włoskie studia Betrone, w którym pracował wówczas Marcello Gandini i ItalDesing założone przez Giorgetto Giugiaro. Pozostali projektanci pozostawali w zdecydowanej mniejszości a cały trend rozwijał się przede wszystkim w Europie, ale nie tylko. W jego samych początkach, jeszcze przed słynnym Bertone Stratos Zero czy Ferrari Modulo (roczniki 1970) auto o wybitnie klinowatej sylwetce pojawiło się także w Australii. Był nim Holden Hurricane.

Większość konceptów z tego okresu była jedynie ćwiczeniem dla stylistów, snujących wizje w temacie aut przyszłości a konstrukcje mające najwięcej szczęścia po ucywilizowaniu wchodziły do produkcji seryjnej (Lotus Esprit, Lamborghini Countach). Trzecią grupą, jaką można wyróżnić z tego towarzystwa, do której należał właśnie Hurricane, była grupa pojazdów rozwojowych, które poza oszałamiającym wyglądem oferowały także nowatorskie rozwiązania.

Hurricane został zaprezentowany po raz pierwszy w maju 1979 roku i w przeciwieństwie do innego prototypu marki z tego samego okresu, modelu GTR-X, nie był przeznaczony do produkcji seryjnej. Jego głównym zadaniem było testowanie nowych rozwiązań w kwestii napędu oraz innych projektów wybiegających daleko w przyszłość. Już wtedy pojazd wyposażono w radio z automatycznym wyszukiwaniem rozgłośni, system Comfortron utrzymujący stałą temperaturę we wnętrzu, szerokokątną kamerę z tyłu aktywowaną wraz z zapłonem, z której obraz wyświetlano na kineskopie ulokowanym w środkowym tunelu oraz w system Pathfinder wyszukujący drogę, będący dalekim przodkiem nawigacji satelitarnej. Jego działanie miało opierać się na impulsach magnetycznych odbieranych od sygnalizatorów na drodze, które następnie porównywano z danymi zakodowanymi na taśmie zawierającej plany dróg. Informacje na temat trasy wyświetlano w postaci strzałek na konsoli środkowej. Drogę na wprost sygnalizowała zielona strzałka a zakręty strzałki żółte i czerwone (dla zakrętów następnych w kolejności) oraz sygnał dźwiękowy. Ciąg dalszy innowacji to pokryty pianką zbiornik paliwa, zintegrowane zagłówki, cyfrowe wskaźniki, alarm przeciwpożarowy, elektroniczna regulacja pedałów, nowoczesne oświetlenie zewnętrzne, blokada kierownicy, ognioodporny panel oddzielający wyścielony pianką przedział pasażerski od komory silnika oraz klakson aktywowany przez ściśnięcie kierownicy. Wszystko to już w 1969 roku!

Dwuosobowe coupe mierzące niespełna jeden metr wysokości nie posiadało tradycyjnych drzwi. Do środka wsiadało się po uniesieniu kopuły łączącej w sobie dach z całą powierzchnią przeszkloną. Wraz z uniesieniem pokrywy (przy asyście elektroniki a w razie jej awarii otwarcia ręcznego) podnosiła się także kolumna kierownicy i sportowe fotele, dzięki czemu wsiadanie do środka nie wymagało umiejętności akrobaty. Pojazd można było odpalić dopiero po całkowitym zamknięciu nadwozia i zapięciu regulowanych automatycznie pasów.

Nadwozie opracowane w tunelu aerodynamicznym wykonano z włókien szklanych i pokryto eksperymentalnym, metalicznym lakierem o pomarańczowym odcieniu stworzonym na bazie związków aluminium. Całość osadzono na stalowej ramie przymocowanej do stalowej konstrukcji podwozia.

W kategoriach eksperymentalnych stawiano także umieszczony centralnie silnik opracowany przez inżynierów Holdena. Widlastą ósemkę o pojemności ponad 4,1 litrów wyposażono w czterogardzielowy gaźnik (dziś ten system doprowadzania paliwa do cylindrów całkowicie już wyeliminowały komputerowe układy wtrysku paliwa) i wyciśnięto z niej około 280 koni mechanicznych mocy. Jednostka ta współpracowała z ręczną skrzynią biegów o czterech przełożeniach, którą wraz z mechanizmem różnicowym zamontowano z tyłu samochodu. Wielotarczowe hamulce z przodu chłodzono olejem a zaciski kontrolowane były przez niezależne układy hydrauliczne. Osiągi auta pozostają niestety tajemnicą...

Koncept ten ukrywający się pod nazwą kodową RD 001 był pierwszym dziełem działu GMH Research and Development z centrum technologicznego GMH (General Motors Holden) w Melbourne. Cały projekt pochłonął siedem milionów dolarów prezentując rozwiązania, które weszły do codziennego użytku dopiero kilka dziesięcioleci później i dając początek australijskiej legendzie - Holdenom z silnikami V8.

Tekst: Przemysław Rosołowski.

[Ostatnia aktualizacja: 06.02.2008]

‹‹‹ poprzednie auto | spis | następne auto ›››

- Szybkie wybieranie marki - 9ff Abarth Abt Andy Saunders Kustoms Alfa Romeo AMG Ariel Arash Art & Tech Ascari Aston Martin Audi Auto Union B.Engineering Barabus Beck Bentley Benz Bertone BMW Bourbon Brabus Bugatti Cadillac Caparo Caterham Chevrolet Chrysler Citroen CMC Colani Covini Cunningham Daewoo Dauer DC DeLorean Dodge DP EDAG Edo Factory Five Ferrari Fiat Fioravanti Fisker Ford FSO Fuore G-Power Geely Geiger Gemballa Gibbs Gigliato Gisser Gumpert H&R Hamann Harmon Hennessey Holden Honda I2B I.DE.A IAD Inovo Invicta Italdesign Jaguar Jimenez K.O Koenig Koenigsegg Lamborghini Lancia LeBlanc Leopard Lexus Locus Lotec Lotus Mansory Maserati Maybach Mazda Mazel MBR McLaren Melling Mercedes-Benz Mini Mitsubishi Mitsuoka MTM Nissan Novitec Opel Orca Pagani Peugeot Pininfarina Pontiac Porsche Prodrive Renault Rinspeed Rolls-Royce Ronart Roush RUF Russo-Baltique Saab Saleen Sauber Schuppan Scion Seat Sivax Skoda SMS Spada Spyker SSC Subaru Suzusho TechArt Tesla Tiroch Touring Toyota Trident TVR Ultima Vauxhall Veritas Vision Volkswagen Volvo Weber Zagato Zenvo - Szybkie wybieranie marki -